Na weer een verstoorde Dies vraagt columnist PH Neutraal zich af of er niets van de vorige editie is geleerd.

Ik was even bang dat ik mijn aansluitende afspraak om vier uur niet zou halen, maar ik had natuurlijk kunnen weten dat de Dies nooit de tijd zou duren die was aangekondigd. Nog geen tien (da’s bijna hetzelfde als dies, maar dan in het Spaans, diez …) minuten duurde het verjaardagsfeestje van onze Radboud Universiteit, en toen was het alweer ten einde. Op het moment dat het woord ‘verbindend’, het thema van het welkomstwoord van de rector, viel, stond een studente op om aandacht te vragen voor de verbinding die zij voelde met de Palestijnen die nog steeds belaagd worden in de Gazastrook en op de Westoever (al weet ik niet meer of ze die laatste ook noemde).

Het perfecte moment om in te breken in de speech, en ik moet zeggen dat ik veel respect had voor de manier waarop de demonstrante haar punt naar voren bracht. Eloquent, rustig en zeer vasthoudend, al was dat laatste voor veel mensen iets te veel. En ze had een geweldige actuele aanleiding: op de dag van de Dies was er een gastcollege aangekondigd van een spreker die verbonden was aan de Ben-Gurion University – een van de universiteiten waarvan het College had gezegd dat het de banden ermee zou verbreken omdat deze wel erg nauw gelieerd is aan het Israëlische leger. Niet de allerbeste timing om zo iemand voor deze dag uit te nodigen, lijkt mij, als we überhaupt nog mensen van een in de ban gedane universiteit zouden moeten willen uitnodigen.

Aangezien de studente niet wilde ophouden, was het einde Dies, net als vorig jaar, hoewel het voor een beperkt aantal mensen later in de receptiezaal werd voortgezet. Ik was zelfs te vroeg op mijn aansluitende afspraak, met de wetenschap dat het idee dat wij als universiteit een lerende organisatie zijn gevoeglijk bij het grofvuil kan. En met de vraag of niemand in het organiserend comité van tevoren iets heeft kunnen bedenken om met een demonstratie, waarvan je op je vingers kon natellen dat die weer zou komen, om te gaan? Een demonstrant vragen als onderdeel van het programma bijvoorbeeld, of juist het soort verbinding waar deze studenten naar snakken het thema van deze Dies maken, in plaats van een verhaal over ecologie? Natuurlijk is er dan ook geen garantie op een rustige Dies, maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd…

Volgend jaar heb ik alvast weer in mijn agenda gezet. Ik heb vast wel weer een minuutje of tien de tijd op 21 mei 2027!

Lees alle columns van PH neutraal