Na de berichten over kelderende homo-acceptatie bij jongeren, vindt Willem Halffman dat het tijd is voor een krachtig teken van solidariteit op de campus.

Afgelopen week bleek hoezeer reactionaire propaganda tieners heeft weten te indoctrineren met homohaat. Messianistische fundamentalisten en megalomane mannetjesputters verlangen naar een toekomst die er ongeveer uitziet zoals The Handmaid’s Tale: witte man aan het roer, vrouw aan de haard en de rest op de knieën.

Het eerste mikpunt is alles wat afwijkt van hun heteropatriachale natte droom, iedereen die queer of gay is, of anderszins tussen, of buiten de genderlijntjes kleurt. Via telefoonschermpjes sijpelt dat wereldbeeld door naar leerlingen, van praktijkschool tot gymnasium. Intolerantie blijkt daar ook nog eens samen te hangen met dreigen en pesten.

Dit speelt zich niet ergens ver weg af. In de volgende jaren staat deze generatie ook op onze campus. Wie dacht dat emancipatie en tolerantie zowat zijn bereikt en zich vanzelf verder voltooien, komt bedrogen uit. Natuurlijk heeft deze regressie geen meerderheid. Kijk naar de massaliteit van Pride, of de brede steun voor gelijke rechten, al is het nog steeds niet voor alle lettertjes uit LGBTQIA+ bepaald even gemakkelijk. Vooruitgang gaat niet vanzelf en heeft voortdurend een zetje nodig. Met zelfgenoegzaamheid zakken we straks langzaam weer omlaag.

Laten we op deze campus een duidelijk signaal geven dat we hier diversiteit wél evident vinden, ook, nee – vooral – als je zelf hetero bent. We zijn er nog lang niet, maar geef een teken dat we hier streven naar beter, naar een veilige en diverse campus. Dus hang een vlag uit, afficheer een regenboog, spreek je uit. Paarse Vrijdag komt eraan, 9 oktober, de dag waarop leerlingen paars dragen in solidariteit. De Radboud Universiteit is tenslotte ook een onderwijsinstelling. Misschien vind je dat alles wat ongemakkelijk, maar bedenk: jouw queer collega is de kanarie in de kolenmijn, het eerste doelwit op weg naar achteruitgang.

Goed, het is symbolisch. We bereiken er niet onmiddellijk mee dat emancipatie concreter wordt, of gendergelijkheid reëel, maar symbolen zijn vreselijk belangrijk. Je hebt nog een paar weken de tijd om op jacht te gaan naar een paarse outfit, een progress vlag kost een paar tientjes – en stoepkrijt zelfs bijna niks.

Maak er een kleurige campus van!

Lees alle columns van Willem Halffman