Column Willem Halffmann: Jouw queer collega is de kanarie in de kolenmijn
-
Willem Halffman. Foto: Dick van Aalst
Na de berichten over kelderende homo-acceptatie bij jongeren, vindt Willem Halffman dat het tijd is voor een krachtig teken van solidariteit op de campus.
Afgelopen week bleek hoezeer reactionaire propaganda tieners heeft weten te indoctrineren met homohaat. Messianistische fundamentalisten en megalomane mannetjesputters verlangen naar een toekomst die er ongeveer uitziet zoals The Handmaid’s Tale: witte man aan het roer, vrouw aan de haard en de rest op de knieën.
Het eerste mikpunt is alles wat afwijkt van hun heteropatriachale natte droom, iedereen die queer of gay is, of anderszins tussen, of buiten de genderlijntjes kleurt. Via telefoonschermpjes sijpelt dat wereldbeeld door naar leerlingen, van praktijkschool tot gymnasium. Intolerantie blijkt daar ook nog eens samen te hangen met dreigen en pesten.
Dit speelt zich niet ergens ver weg af. In de volgende jaren staat deze generatie ook op onze campus. Wie dacht dat emancipatie en tolerantie zowat zijn bereikt en zich vanzelf verder voltooien, komt bedrogen uit. Natuurlijk heeft deze regressie geen meerderheid. Kijk naar de massaliteit van Pride, of de brede steun voor gelijke rechten, al is het nog steeds niet voor alle lettertjes uit LGBTQIA+ bepaald even gemakkelijk. Vooruitgang gaat niet vanzelf en heeft voortdurend een zetje nodig. Met zelfgenoegzaamheid zakken we straks langzaam weer omlaag.
Laten we op deze campus een duidelijk signaal geven dat we hier diversiteit wél evident vinden, ook, nee – vooral – als je zelf hetero bent. We zijn er nog lang niet, maar geef een teken dat we hier streven naar beter, naar een veilige en diverse campus. Dus hang een vlag uit, afficheer een regenboog, spreek je uit. Paarse Vrijdag komt eraan, 9 oktober, de dag waarop leerlingen paars dragen in solidariteit. De Radboud Universiteit is tenslotte ook een onderwijsinstelling. Misschien vind je dat alles wat ongemakkelijk, maar bedenk: jouw queer collega is de kanarie in de kolenmijn, het eerste doelwit op weg naar achteruitgang.
Goed, het is symbolisch. We bereiken er niet onmiddellijk mee dat emancipatie concreter wordt, of gendergelijkheid reëel, maar symbolen zijn vreselijk belangrijk. Je hebt nog een paar weken de tijd om op jacht te gaan naar een paarse outfit, een progress vlag kost een paar tientjes – en stoepkrijt zelfs bijna niks.
Maak er een kleurige campus van!
Lees alle columns van Willem Halffman
Hans Unger schreef op 28 september 2026 om 13:33
Moedige oproep van Willem Halffmann, maar even twee punten:
1. Met de zin “hoezeer reactionaire propaganda tieners heeft weten te indoctrineren met homohaat.” suggereert hij dat de afgenomen LHBTI-acceptatie, onder scholieren (!), dus niet àlle jongeren, te wijten is aan ‘reactionaire propaganda’. Met andere woorden aan externe beïnvloeding. Alsof ze van zichzèlf, of van natúre, allemaal hartstikke pro-LHBTI zijn. Maar ìs dat zo? Dat waag ik te betwijfelen. Als tiener experimenteer je graag, deed ik ook. Maar LHBTI-sympathieën? Vraag er eens een paar pedagogen naar, òp de campus ;-).
2. “Hang die regenboogvlag uit.” Ja, leuk bedacht, maar heb je bedacht dat juíst die vlag op sommige mensen die er nog vrij neutraal of onbevangen instaan, averechts kan werken? De regenboogvlag wordt ons door de NPO en de LGBT-propaganda door de strot geduwd. Google eens op de reacties in Rotterdam op een regenboogzebrapad in het centrum: ludieke actie van de gemeente. Het effect is totaal het tegenovergestelde. Voorafgaand aan de WorldPride hingen in het chique Amsterdam-Zuid bewoners uit solidariteit regenboogvlaggen aan hun gevel, bóven straatniveau. Resultaat: op sommige plekken werden de vlaggen méérdere malen vernield, afgebroken, gestolen of in brand gestoken. De initiatiefneemster zei op AT5: “Wie doét nou zoiets?” Implicerend dat het molesteren van een vlag ook een afwijzing betekent van de ideeën achter die vlag. Maar dat hoeft niet per se. Die vlag is, zoals Willem al zegt, een symbool. En symbolen kunnen van alles oproepen, in een beeldmaatschappij als de onze. Een hoofddoek is ook een symbool. Maar óveral regenboogvlaggen of hoofddoeken kan bij sommigen een onbedoelde uitwerking hebben.
Alumnus schreef op 28 september 2026 om 17:34
1. In de basis staan kinderen neutraal over het onderwerp. Zonder de propaganda zijn ze niet pro-LHBTQIA+, maar in ieder geval niet vijandig tegen queer mensen.
2. Als ze een reactie hebben op een regenboogvlag stonden ze er al niet neutraal in. De vlag staat symbool voor een plek die veilig is (wil zijn) voor queer personen. Als zo’n vlag wordt gevandaliseerd geeft dat het signaal dat queer personen geen recht hebben op een veilige plek.
L.J. Lekkerkerk (Hans) schreef op 1 oktober 2026 om 12:33
Waarom zouden we dit beperken tot acceptatie van queer personen?
Ook gehandicapten, mensen van kleur en neurodivergenten schijnen we niet altijd en overal te accepteren, dus het lijkt me wenselijk om hier breder naar te kijken.
Bij jonge kinderen is het toch vaak de blik met enige verbazing zonder oordeel: ‘dit heb ik nog nooit gezien’.
Jan Paul schreef op 2 oktober 2026 om 10:58
Hans Unger: “Resultaat: op sommige plekken werden de vlaggen méérdere malen vernield, afgebroken, gestolen of in brand gestoken. De initiatiefneemster zei op AT5: “Wie doét nou zoiets?” Implicerend dat het molesteren van een vlag ook een afwijzing betekent van de ideeën achter die vlag”
uhm waarom zou je anders een vlag verbranden?