Liefhebber Alex van der Hulst kiest om de week uit het cultuuraanbod in Nijmegen, en legt uit wat hot is en wat not. Deze keer: In Nijmegen staan dancegeneraties niet tegenover maar naast elkaar. Het is een stad van bruggen, niet van kloven.

Voor het CPNB, een stichting met het woord propaganda in de naam, was de georganiseerde Boekenweek een groot succes. Wees gerust, hier wordt niet nog eens de oude Piaggio van Hendrik Groen uit de sloot gehaald. Ook gaat het niet over het essay dat over generaties ging waarin de schrijfster per abuis vooral over geografie had geschreven. Uiteindelijk ging de ophef weer eens over de kloof tussen Randstad en de rest van het land. En dat is een interessant haakje.

Aan beide zijden van die kloof stonden mensen naar elkaar te roepen dat ze zich heus niks van elkaar aantrokken. Zulke kloverij kom je op andere schaal in de muziek tegen. Veel concertgangers uit Amsterdam weten niet eens dat er ook podia in andere steden zijn, laat staan dat ze doorhebben dat er artiesten de hoofdstad overslaan. Bij dance is het weer anders. Over het algemeen is het dancepubliek een reislustig volkje. Al heb je daar ook de mensen die op de ene plek beter gedijen dan de andere.

‘Sinds jaar en dag is de Nijmeegse dance bijzonder’

Veel Amsterdamser dan Job Jobse vind je ze niet snel. De dj maakte naam in Trouw en De School, ooit de lievelingsplekken van de Amsterdamse incrowd. Zijn momentum – en dat werd destijds met een hoofdletter geschreven – was op Lowlands 2025, soms ook een beetje Amsterdam. Samen met KI/KI was hij de headliner van de vrijdagavond. De hipsters vielen in katzwijm bij het alliteratieduo. Je kon bijna het schuim in de mondhoeken zien van de opgewonden recensenten. Dit was het meest ultieme wat ze hadden meegemaakt, alsof iemand waarlijk was herrezen.

Je zou bijna denken aan een hype. Wel eentje die blijft duren, want hij hoeft alleen nog maar de Maassilo uit te verkopen zondag en Jobse staat dit paasweekend drie dagen achter elkaar voor ramvolle Nederlandse zalen. Vrijdag in Groningen, zaterdag in Nijmegen en zondag in Rotterdam. Wie nu nog geen kaarten heeft, moet de zwarte markt op.

Paasdrift

Of gewoon op vrijdag Paasdrift bezoeken. Misschien wel veel leuker. De dag begint met Nijmegenaar Pine Float en eindigt met Utrechter Colin Benders. Beide spelen live, de laatste met een imposante modulaire synthesizer waar een onnavolgbare brij van kabeltjes worden verbonden. De Duitser Patrick Mason komt ook die dag, terwijl Grace Dahl en Mees Javois back2back draaien. Net als Nijmegenaren Locus Error en Arun Sepp.

Is die line-up van de vrijdag niet leuker dan met de massa bij Job Jobse staan? Support your local heroes weetjewel. En sinds jaar en dag is de Nijmeegse dance bijzonder. De internationale dj’s komen en kwamen altijd graag naar de stad, omdat het net een beetje anders is dan de rest, met een apart en fanatiek publiek. Daar horen organisaties als Drift bij, een nieuwe locatie als de Papierfabriek en ook de nieuwe Nijmeegse dj’s. Het loont om je te onderscheiden van de rest. Steden als Portland en Austin laten in de Verenigde Staten zien hoe goed het werkt om een beetje raar te zijn.

En ook niet onbelangrijk, in Nijmegen staan dancegeneraties niet tegenover maar naast elkaar. Meer een stad van bruggen dan van kloven. Als essayist heb je er niks aan, als danceliefhebber zit je er perfect.