Geen zout, maar zand om de gladheid te bestrijden. De barre temperaturen zorgen voor een gladde campus. Terreinbeheerder Frits Dexel: ‘Ik houd mijn vingers gekruist.’ Strooizout genoeg, dit jaar, maar daarmee is de gladheid niet een, twee, drie bestreden. De grote koude plaatst de terreindienst voor grote uitdagingen deze winter.

Zout helpt niet?
‘Nee, het zout werkt pas als het zich kan vermengen met de sneeuw. Nu het zo koud is, werkt het niet. Daarom strooien we nu ook met een zoutzandmengel, dat vanwege de stroefheid meer grip geeft. Maar zand helpt door de vorst ook maar beperkt. Het ijs is nauwelijks te verwijderen, vooral niet op stukken waar het helemaal ingelopen is.’

Wordt de gladheid ook in het weekend bestreden?
‘Zeker, dit weekend zijn we nog volop in touw geweest, maar in de middag ijzelde het alweer. We zijn er met negen man fulltime mee bezig. Daarnaast hebben we twee bedrijven ingeschakeld.’

Veel ongelukken op de campus?
‘Geen botbreuken tot nu toe, wel een aanrijding door gladheid. Het valt gelukkig mee.’

Vorig jaar kreeg de terreindienst soms pinnige telefoontjes…
‘Dat is dit jaar gelukkig minder. De meeste mensen weten nu dat we er keihard aan werken, en dat overal op de campus sneeuwt en ijzelt. Ook de volgorde is bekend; medewerkers hebben er begrip voor dat we het eerst op plaatsen strooien die daarom vragen uit persoonlijke veiligheid, zoals de ingangen van het ziekenhuis, kinderdagverblijven, hellingen en nabij de slagbomen. Alleen al voor die plaatsen zijn er twee mensen fulltime bezig.’ 

Het wordt nog een barre winter…
‘Ik houd mijn vingers gekruist. Ik hoop echt dat deze koude niet aanhoudt.’