Energiestation W37: opgericht 1965- gesloopt 2011

Een markante verschijning is ons helaas vorige week ontvallen. Met zijn 70 meter lengte was hij van veraf te zien en werd daarom vaak als oriëntatiepunt gebruikt. Afgelopen 2 weken zijn zowel de schoorsteen als het ketelhuis van de energiecentrale op het toernooiveld gesloopt. Met enorme kracht en met uiterste precisie werd de sloop uitgevoerd.

De sloopvoorbereidingen inclusief asbestsanering hebben ca. 2,5 maanden geduurd maar in mei was het dan uiteindelijk zover. Allereerst is het ketelhuis losgezaagd van het transitorium / ITS gebouw om schade aan het te behouden pand te voorkomen. Daarna is het pand binnen 1 week gesloopt, inclusief de grote CV-ketels. Met de kracht van de sloopkraan leek het een eenvoudige klus die snel en eenvoudig te klaren leek, maar niets is minder waar. Voor dergelijk werk is bijzondere kennis en ervaring vereist; het is een vak apart.

Daarna was het de beurt aan de schoorsteen. Allereerst is een containerwand geplaatst om wegspringend puin en dergelijke tegen te houden en daarmee de veiligheid voor mens en omgeving te waarborgen. Donderdag 2 juni 2011 op Hemelvaartsdag om 07.00 uur werd met een enorme betonschaar de eerste “hap” uit beton genomen. De betonschaar werd bediend vanuit een sloopkraan die op veilige afstand stond terwijl de 90 meter hoge draadkraan de betonschaar op de juiste positie bracht. Een hele klus want op die hoogte stond een aardige wind. Het leek net het spelletje “visje-hengelen” van vroeger, maar dan met een hengel van ca. 90 meter in de wind en een betonschaar van 3,5 ton en ca. 3 meter hoogte! Tijdens het knippen werd water gesproeid om stofoverlast te beperken.
Een sterk staaltje doorzettingsvermogen en samenwerking tussen de 2 machinisten met hun kranen zorgde ervoor dat ‘s  avonds de schoorsteen al ca. 12 meter was gesloopt terwijl 6 meter per dag werd verwacht. De volgende dag ging het in hoog tempo verder zodat vrijdagavond tegen 22.00 uur de 50 meter was bereikt en de rest zaterdag, met de “normale” sloopkraan met vaste giek, verder kon worden gesloopt.

Vrijdagavond werd de betonschaar en giek aangevoerd en op de hydraulische sloopkraan gemonteerd. Zaterdag van 10.30 tot 14.00 uur werd het resterende deel van ca. 50 meter met bijna speels gemak weggeknipt en was de klus geklaard. De Radboud Universiteit verloor daarmee in één weekend een markante verschijning en een lege ruimte bleef achter.

Nu nog betonpuin en de laatste restjes opruimen, sorteren en recycelen. Ruim 95% van het afkomende materiaal wordt gerecycled en hergebruikt!