Er zijn weinig dingen die ik niet graag doe. Mijn ongelijk toegeven is een van die dingen. Ik zou nog liever een middagje gaan tandemfietsen met De Wijkerslooth (en samen een ijsje delen) dan mijn ongelijk toegeven, maar hij is niet in de buurt dus doe ik het laatste maar.

Goed, komt ‘ie: ik heb toch wat geleerd in mijn vier jaar op de Radboud Universiteit. Zo, het is eruit. Ik riep altijd dat ik in mijn ongeveer 1334 college-uren weinig wetenschappelijks had meegekregen maar dat blijkt mee te vallen. Nou is het altijd lastig om in te schatten hoeveel je veranderd bent in vier jaar, eigenlijk ben ik er alleen zeker van dat mijn kapsel een stuk beter is dan toen, maar qua intellect is het toch lastiger. Nu heb ik echter de Ierse student als vergelijkingsmateriaal. En ik moet zeggen: de Nijmeegse student komt er goed vanaf. Zo levert een vraag als ‘Have you ever used SPSS?’ je hier over het algemeen het antwoord ‘Ehhh, whut?’ op. Maar dat antwoord krijg je eigenlijk op elke vraag die je ze stelt. Stemmen doen ze niet, ‘sorry’ zeggen als ze te laat een les binnen komen wandelen ook niet trouwens. Wat ze wél doen is zich opmaken tijdens colleges, hun voeten op de stoel voor zich leggen of zó zacht antwoord geven als een docent iets vraagt dat die vijf keer moet vragen om herhaling. Vervolgens vertrekken ze zonder iets te zeggen. Ook als er groepswerk gedaan moeten worden. Nee, de gemiddelde Ierse student is voornamelijk geïnteresseerd in.. eh. Ja, waarin eigenlijk?

Helaas moet ik wel bij mijn stelling blijven dat de Nijmeegse docent een stuk inspirerender kan. Vooral tegenover met mijn zestig jaar oude, coltruidragende docent die elke les de legalisering van heroïne bepleit, steken de Nijmeegse docenten wat schraal af. Alleen jammer dat er niemand luistert.