Een ware hamsterrace! De gebundelde krachten van Milieuprisma, Thalia, Desda en BeeVee pakten het aan zoals Fred Oster. Als onderdeel van de Ragweek 2011 konden studenten in de middagpauze hun geld inzetten op de twee kleine knaagdieren, of wedden door welk poortje ze de eindstreep zouden passeren.

Het strijdtoneel is geplaatst in de Noordkantine van het Huygensgebouw, het hok waar de bèta’s socializen. Gezien de vele aanwezigen lijkt de locatie gelukkig gekozen, maar de meesten hebben plaatsgenomen op een luie bank, met laptop op schoot. Er is meer aandacht voor het spelletje Wolfenstein 3D dan voor het hamsterparcours in de hoek. De andere prioriteit is de lunch, te zien aan de broodjes warm vlees en de vele boterhammenzakjes die langskomen.

Een hamsterkooi wordt binnengedragen, met erbovenop een rode hartjesballon. Er zijn veel vertederde gezichten te zien onder de toeschouwers, maar ook de goklust begint zich van hen meester te maken. De eerste wedjes staan opgeschreven. Het staat nergens duidelijk aangegeven hoe vaak er wordt geracet. Een van de organisatoren: ‘In principe gaan we door tot de pauze afgelopen is en er niemand meer wil gokken.’ Op een luie zetel worden de prijzen uitgestald, waaronder een grote paraplu, markers, een fietsenslot en een setje valse bakkebaarden.

Hamsterrace

Sigarenkistje
Er kan in de eerste ronde een euro worden ingezet op elke hamster, de bruine ‘A’ of de witte ‘D’, of er mag voor ronde twee een halve euro worden geplaatst op een van de vier poortjes. Mijn euro zegt dat het bruine beestje er het snelst uitziet. De wedstrijddieren warmen zich alvast op in een sigarenkistje. ‘Hoe kun je daar nou bang voor zijn?’, vraagt een meisje aan haar buurman. De hamstertjes krioelen nog over elkaar heen, wanneer de hand van de wedstrijdleiding ze uit het kistje tilt en in de racebaan plaatst.

En ze gaan los! De witte ‘D’ zoeft weliswaar als eerste de startlijn over, maar keert dezelfde seconde nog terug naar de thuishaven. ‘A’ demarreert, in korte spurtjes zakt hij af richting finish. Dribbel, dribbel, dribbel. De weg van de minste weerstand heeft ‘ie niet, maar hij loopt efficiënter dan zijn rivaal. Bruin wint! En het levert me nog een handige schaar op ook.

Bakkebaarden
Terwijl de racehamsters de baan even verder verkennen voor de tweede ronde, valt hun knuffelbaarheid in de smaak bij het publiek. Een meisje: ‘Ze zijn echt heel schattig!’ Elders zijn twee stereotype bèta’s aan het bekvechten welke van de twee echt het beste is. ‘Nee, die andere heeft anorexia!’, klinkt het. Al gauw volgt de tweede ronde, maar mijn 50 cent op poortje 2 brengen me niets meer op. ‘D’ moest zo nodig door poort 1 binnenkomen. Helaas, geen bakkebaarden voor mij. /Ruud Vos