Drie ochtenden achter elkaar betreden de danseressen van Dance Fever om iets na vieren het podium. Voor de ingang van het Sportcentrum treden ze op tot de laatste loper voorbij is. De Vierdaagsewandelaars zijn het meest dankbare publiek ooit, zeggen ze. En het meest massale.

Het is kwart over vijf als een groep politieagenten op het podium klimt en mee gaat dansen. Een oudere agent staat er glimlachend bij en neemt de tijd om even een sigaretje te roken. ‘Dit is vaste prik’, zegt hij. ‘Doen mijn collega’s iedere ochtend als we hier langskomen.’

‘Hier’ is het sportcentrum van de universiteit. Vier vrouwen van studentendansvereniging Dance Fever staan al bijna een uur buiten te springen op de muziek. Ze worden toegejuicht door Vierdaagsewandelaars.

Duimpjes en applaus

Voor economiestudente Emmy Broman is het de derde keer dat ze optreedt voor de lopers. ‘De politieagenten kennen we inderdaad’, vertelt ze als ze even door haar hurken zakt om met de verslaggever te praten. ‘Ze komen elk jaar op het podium met ons meedansen.’

Dance Fever kan rekenen op heel veel duimpjes en applaus. Volgens Emmy zijn de Vierdaagselopers het meest dankbare publiek ooit. ‘Ze waarderen het enorm dat wij hier staan op dit tijdstip. Zo vaak treden we niet op voor meer dan 40.000 mensen.’

‘Zo vaak treden we niet op voor meer dan 40.000 mensen’

De dansjes zijn door het viertal zelf gemaakt en ingestudeerd. De bewegingen lijken op die van cheerleaders. Daarmee hopen ze de deelnemers aan te moedigen. Emmy: ‘Het is heel mooi om op deze manier iets bij te dragen aan de Vierdaagse.’

Eerste kilometers stil

De Nijmeegse wandelaar Rein – roze shirt, ‘liever geen achternaam’ – stopt even bij de danseressen om zijn rechterschoen opnieuw aan te trekken. De sok zat niet goed. De eerste kilometers vanaf de Wedren naar de campus waren best stil, zegt hij. ‘Op een enkele dronken student met een speakertje na.’ Daarom is het nu extra lekker om pompende beats te horen en even in de handen te klappen.

Zo’n optreden van de studentes vergroot de saamhorigheid, vindt hij. En het is natuurlijk leuk om langs de universiteit te lopen. ‘Ik heb hier gestudeerd. Bedrijfskunde.’ In die tijd wandelde hij niet, maar dronk hij bier tijdens de Vierdaagse.

Emmy laat de feesten deze dagen even aan zich voorbijgaan. ‘Daar ben ik ’s avonds echt te moe voor.’

Dance Fever blijft dansen tot het licht is. Drie ochtenden achter elkaar, met elf danseressen die elkaar afwisselen.