Cultuur is een subsidieslurpende aangelegenheid die zich afspeelt in grote theaterzalen. Dat lijkt het heersende vooroordeel. Stukafest bewijst al elf jaar lang het tegendeel. Voor een zacht prijsje krijgen studenten drie gangen dampende cultuur opgediend. En het is in your face, want alles speelt zich af op de paar vierkante meter van studentenkamers. De tour langs de studentenkamers voerde ons langs muziek, theater en cabaret en leverde een weerzien met oude bekenden op.

 Yesterday’s Men speelde een dubbele thuiswedstrijd. Optreden in het vertrouwde Nijmegen en ook nog eens in de intieme setting van een studentenkamer. Frontman Dolf Smolenaers was ooit mede-organisator van Stukafest, maar zit nu aan de kant van de artiesten: ‘Dit zijn de leukste optredens die er zijn. Onze muziek is heel dynamisch en breekbaar en komt in deze setting goed tot zijn recht.’

Zeevrouwenkoor
Ook de studenten genoten van het unieke geluid van Yesterday’s Men. Als grand finale wisten de heren een heus zeemannenkoor te mobiliseren. Of zeevrouwenkoor in dit geval.

Onzekerheden
Plaatsvervangend ongemak en herkenning bij de theaterproductie Gezellig. In een monoloog die soms verdacht veel weg heeft van een bezoekje aan de psycholoog doet Derske van der Beek al haar onzekerheden over uiterlijk en de liefde uit de doeken: ‘Mooie mensen zijn NSB’ers.’ En bedankt.

Bekend terrein
Voor komiek Leon van der Zanden is de Nijmeegse studentenkamer bekend terrein. Hij studeerde algemene cultuurwetenschappen en zat in het bestuur van Cultuur op de Campus. ‘Ik vind het hier echt top. Hier kan ik improviseren, het is een soort try-out. Je krijgt meteen het deksel op je neus als je slechte grappen maakt.’ Wij hebben hem er niet op kunnen betrappen.

Nog niet beu
Na de laatste ronde even evalueren onder het genot van een biertje. Floris en zijn huisgenoten aten al samen met Leon van der Zanden en zagen hem drie keer op een avond optreden, maar zijn hem nog niet beu.

‘De laatste keer was zelfs het leukst. En we kenden Leon al, want hij speelde drie jaar geleden ook op deze kamer. Afgelopen jaar zagen huisgenoten hem in het theater en hij herkende ze meteen. Hij kwam graag terug om hier nog een keer te spelen.’/Koen van Zon