Welters' wording als muziekminnende filosoof. De samenhang tussen volwassen worden, dreunende deunen, Diogenes, postmoderne filosofie en wielrennen.

Welke rol speelt popmuziek in de overgangsfase van rebellerende puber naar volwassene? Aan de hand van persoonlijke herinneringen aan eerste schoolfeestjes, concertbezoeken, Limburgse wielerwedstrijden en veel, veel muziek, gaat Ron Welters op zoek naar de persoon die hij geworden is. Van gemiste concerten van The Sex Pistols en avonden doorhalen in Diogenes tot de muziekfilosofie van Schopenhauer, alle aspecten die een rol speelden in zijn persoonlijke coming of age komen op 6 april aan de orde; uiteraard met de bijbehorende muziek. Om uiteindelijk te kunnen concluderen dat hij een POMO is: een postmodernist, maar dan zonder al teveel romantische aandrang. Maar mét een uitgesproken voorkeur voor bombastische, zich herhalende en herkenbare ‘deunen’.

Cultuurwetenschapper en musicoloog Vincent Meelberg , leidt de artiesten en het thema in. De livemuziek van het Nijmeegse trio Piepschuim maakt de avond compleet.

It’s Not Only Rock ’n Roll – But I Like It.’ De filosofie van popmuziek – Publiekslezingen Filosofie in de Maand van de Filosofie
Woensdag 6, 20 en 27 april 2011, 20.00 – 22.00 uur, Collegezalencomplex Radboud Universiteit Nijmegen