Of de afsplitsing van zeven PVV'ers een goede zaak is voor het minderheidskabinet, betwijfelt politiek commentator en universitair docent Peter van der Heiden. 'Laten we niet doen of deze zeven spijtoptanten opeens de allergematigdste middenpolitici van het land zijn.'

Het was tamelijk kostelijk om te zien gisteren, dat plotselinge inzicht van een stelletje PVV’ers dat het met hun club onder de alleenheerschappij van Geert Wilders niet goed gaat komen. Zo’n Markuszower zit al sinds mensenheugenis in de fractie, maar had blijkbaar gisteren zijn Eureka-moment dat de PVV zich te veel op de Islam richt. Goed opgelet de laatste jaren, Gidi! Datzelfde geldt natuurlijk nog veel meer voor die paar mede-afscheiders die pas sinds november in de Kamer zitten. De afgelopen jaren geen krant gelezen of journaal gekeken, blijkbaar.

Goed nieuws voor het minderheidskabinet, riepen de media in koor. En ja, hoe kleiner de PVV, hoe minder slecht voor het minderheidskabinet, dat lijkt evident. Maar beter? Laten we niet doen of deze zeven spijtoptanten opeens de allergematigdste middenpolitici van het land zijn. Het blijven natuurlijk rabiate rechtsradicalen, of ze nu onder het juk van Wilders opereren of hun eigen racisme mogen propageren. En dat betekent dat, als dat minderheidskabinet mede afhankelijk wordt van dit clubje, er een beleid moet komen dat in hun enge straatje past.

‘Zo langzaamaan wordt D66, dat prachtige plannen voor een middencoalitie zei te hebben, stevig in de rechtse hoek geschilderd’

En daar wringt de schoen. Zo langzaamaan wordt D66, dat prachtige plannen voor een middencoalitie zei te hebben, stevig in de rechtse hoek geschilderd. Hoe meer steun er uit JA21 en deze ex-PVV’ers komt, hoe minder steun er te verwachten valt van de partij die in de Eerste Kamer nodig is voor een meerderheid: GroenLinks/PvdA. En dan nog niet eens om het kabinet te pesten (al is dat eigenlijk ook altijd legitiem – één van de belangrijkste taken van een oppositiepartij is het laten struikelen van een kabinet om zelf regeermacht te verkrijgen en het beter te doen), maar omdat een kabinet dat leunt op zulke rechtse partijen bijna per definitie met plannen komt die de groene sociaaldemocratie gewoon niet kán steunen.

Goed voor het minderheidskabinet? Dacht het niet. En al zeker niet voor de grootste deelnemer aan dat kabinet die, met straks voornamelijk steun van rechts, er bij volgende verkiezingen genadeloos van langs zal krijgen. Ik raad Rob Jetten aan om het dagboek ‘Naar zeventien zetels en terug’ van zijn verre voorganger Jan Terlouw nog maar eens te lezen. Ziet-ie meteen hoe goed zijn club gedijt onder rechts…

Lees alle columns van Peter van der Heiden