Carolus Magnus herdenkt doodgeschoten beveiliger Berry: ‘Het is mooi dat we op deze manier nog respect aan hem kunnen tonen’

06 nov 2026

Studentenvereniging Carolus Magnus stond gisteren stil bij de dood van beveiliger Berry Leenders. Voor de studenten was hij veel meer dan slechts de bewaker aan de deur. ‘Soms bleef Berry na afloop van een dienst wat langer hangen. Dan stond hij aan de rand van de zaal met een biertje, als een trotse vader.’

In een hoek van de kroegzaal van de sociëteit van Carolus Magnus staat deze donderdagavond een foto van Berry Leenders met daarbij bloemen en enkele kaarsjes. Ernaast ligt een condoleanceboek en branden waxinelichtjes. Studenten, veelal net in pak, komen in groepjes binnengedruppeld en sluiten aan in de rij om een laatste woord achter te laten of een bloemetje te leggen.

Hoewel het normaal rumoerig is in de kroegzaal, is het nu stil. Er wordt op zachte toon gepraat – soms bijna fluisterend. Links en rechts geven leden elkaar een stevige hand of een knuffel, als steun. ‘Hij was altijd vrolijk, had met iedereen het beste voor’, zegt één van de aanwezigen terwijl hij zachtjes met zijn hoofd schudt.

Beveiliger Berry Leenders kwam twee maanden terug om het leven bij de geweldseruptie in Overasselt. Een groep van zo’n dertig zwaarbewapende mannen had het gemunt op de woning van Jan G., net buiten het dorp. Aanleiding zou een hoog opgelopen conflict in het drugscircuit zijn. Beveiliger Leenders, niet op de hoogte van de ernst van de dreiging, was ingehuurd om het huis van G. te bewaken. De beveiliger werd van dichtbij doodgeschoten in de auto voor het huis. Beelden van de executie, die op bewakingscamera’s is vastgelegd, gingen de hele wereld over.

Onwerkelijk

De vereniging is enorm geschrokken van de gebeurtenis, vertelt preses Finn Moolenaar. Leenders stond regelmatig bij open feesten voor de deur en was geliefd onder de Carolingers. ‘Het was heel onwerkelijk toen we het hoorden’, aldus Moolenaar. ‘De woensdag ervoor stond hij hier nog aan de deur te ouwehoeren. We zijn blij dat we op deze manier nog iets voor hem kunnen doen.’

De herdenking van Berry Leenders bij Carolus Magnus. Foto: Sterre Evers

Een eerdere herdenking die de vereniging voor de beveiliger wilde houden moest last minute afgezegd worden wegens veiligheidsoverwegingen. Het bericht was online flink gedeeld en er werd een massale toeloop verwacht. Dit keer vindt de herdenking daarom in besloten kring plaats.

‘Als Berry aan de deur stond, wist je dat je op hem kon rekenen. Je kon erop vertrouwen dat alles goed kwam’, vertelt Ties Parmet, die als onderdeel van de sociëteitscommissie en later als bestuurslid veel met Leenders samenwerkte. ‘Hij was altijd vrolijk. Ik ging eigenlijk iedere avond wel een paar keer naar buiten om gewoon even met hem te kloten.’

Student vastgetaped

‘Soms bleef Berry na afloop van een dienst wat langer hangen’, gaat hij verder. ‘Vooral omdat wij dat ook leuk vonden. Dan kwam hij er aan de rand van de zaal als een trotse vader bij staan met een biertje in de hand. Dat was prachtig.’

Berry was altijd in voor een dolletje, vertellen de leden. ‘Ik had een keer wat veel gedronken en zat te ouwehoeren tegen hem’, vertelt Jurre, een ander lid van de vereniging. ‘Berry vond dat fantastisch, die ging daar meteen op in. Hij waarschuwde dat hij me van mijn enkels tot mijn schouders met ducttape in zou pakken als ik niet zou ophouden.’

Jurre pakt zijn telefoon erbij als bewijs voor dat Leenders een man van zijn woord was. Op de video die hij toont is een uitbundige Leenders te zien, die samen met een collega Jurre in een houdgreep neemt en vakkundig een rol tape om diens benen afwikkelt. ‘Dat was echt typisch voor hoe hij met ons omging’, zegt de student met een lach op zijn gezicht.

Betrouwbaar

‘Maar als het moest, greep hij meteen in’, gaat Jurre op serieuzere toon verder. ‘Op een open feest werd een keer een meisje lastiggevallen door een externe gast. Nou, die werd meteen door Berry naar buiten gesleept.’

‘Als er een keer iets aan de hand was, dan wist je dat je op hem kon rekenen’, vult Parmet aan. ‘Je hoefde maar te roepen of hij kwam meteen in actie. Berry vond het fantastisch om te ouwehoeren, maar als iemand écht vervelend was, dan ging die er direct uit.’

Parmet is blij dat er nog een moment is waarop de vereniging stil kan staan bij het verlies van hun Berry. ‘Hij was altijd heel eerlijk en open – tegen iedereen. Hij was betrouwbaar. Hij was echt onderdeel van de vereniging. Het is mooi dat we op deze manier nog respect aan hem kunnen tonen.’

Leuk dat je Vox leest! Wil je op de hoogte blijven van al het universiteitsnieuws?

Bedankt voor het toevoegen van de vox-app!

Geef een reactie

Vox Magazine

Het onafhankelijke magazine van de Radboud Universiteit

lees de laatste Vox online!

Vox Update

Een directe, dagelijkse of wekelijkse update met onze artikelen in je mailbox!

Wekelijks
Nederlands
Verzonden!