Zijn camera weegt tweeënhalve kilo en draagt hij mee op zijn rug. Vox-fotograaf Johannes Fiebig houdt vanaf morgen op deze site een beelddagboek bij. In de proloog vertelt hij over zijn voorbereiding op de Vierdaagse: 50.000 stappen op zaterdag – tijdens het stappen.

Hoe laat gaat de wekker morgen?

‘Om kwart voor drie. Mijn wandelvriendin Siri en ik eten vanavond nog samen en dan gaan we vroeg slapen. Om vier uur starten we met lopen.’

Wat neem je mee?

‘Drie pinguïns, die hangen aan mijn rugzak. Als pinguïns lopen, ziet dat er altijd wat onhandig uit. In het water zijn ze gestroomlijnd. Dat is bij mij ook ongeveer zo, al ben ik vooral soepel op ski’s. Pinguïns zijn mijn lievelingsdieren.’

Een mens moet ook wat eten onderweg.

‘Proteïnewraps met cottage cheese en cocktailtomaatjes. En proteïnerepen. Ik neem niet te veel eten mee, want dan wordt mijn rugzak te zwaar. Mijn camera, met de kleinste lens die ik heb, weegt al tweeënhalve kilo.’

Wat heb je dit weekend gedaan ter voorbereiding?

‘Niet dansen was voor mij geen optie, dus heb ik zaterdag vijftigduizend stappen gezet tijdens het feestvieren. Zondagmorgen om zes uur stond ik nog bij Subcultuur in de Lindenberg. Heerlijk tropisch, zweten in een klein-Berlijns sfeertje. De rest van de dag en vandaag (maandag) heb ik helemaal niks gedaan. Behalve mijn inschrijfbewijs ophalen. Dat ging heel soepel.’

Vorig jaar was je tot je grote teleurstelling uitgeloot, nu moet het gebeuren. Ben je fit?

‘Ja. ik heb toch wel 360 kilometer getraind, maar het zou saai zijn als het allemaal te soepel zou gaan, dus ben ik vrijdag nog naar de fysiotherapeut geweest. Mijn achillespees doet moeilijk. Tijdens Down The Rabbit Hole een paar weken geleden heb ik heel hard staan springen, daarna had ik kramp in mijn kuiten. Nu nog pijn rechts. De fysiotherapeut denkt dat ik die pijn eruit loop, dat ik het na tien of vijftien kilometer minder zal voelen.’

Heb je al bijzondere foto’s gemaakt?

‘Niet echt, dat komt de komende dagen wel. Er is wel een leuke foto van mij gemaakt. We werden spontaan vrienden met een paar meiden die in de Benedenstad woonden en vroegen of we bij hen wilden plassen. Ze nodigden alleen vrouwen uit, omdat die weinig wc’s hebben in de stad en ‘netter zijn dan mannen’. Omdat ik met drie vrouwen op pad was, mocht ik bij hoge uitzondering ook binnen plassen. We zijn twee uur lang gebleven.’