Een eenzame en doofstomme kunstenares raakt verliefd op een jongen die bewusteloos achter haar huis ligt. Go Short , het internationale korte-filmfestival, heeft zaterdag een blok fictie geprogrammeerd met het thema ‘handicaps’. Ervaar als kijker hoe het is om als doofstomme contact te zoeken met iemand.

Zaterdagmiddags om kwart voor twee draait er eerst een blok documentaires met het thema ‘displaced’. Eén van deze documentaires is Playground (Leikkipuisto) van Susanna Helke. We volgen een groep Finse jongeren in hun dagelijks bestaan, dat zich hoofdzakelijk afspeelt op een speelplaats in een buitenwijk van Helsinki. Zij zijn immigranten uit alle uithoeken van de wereld, en hebben naast alle stoerdoenerij veel discussies over hun achtergronden, dromen en idealen. Helaas gaat Helke nergens écht de diepte in, waardoor de film uiteindelijk toch niet meer dan een inkijkje in de levens van de jongens is. Visueel is Playground fraai: de stijl doet rauw en filmisch aan.

Dove kijkers
Later op zaterdagmiddag, om half vier, start een blok fictie met het thema ‘handicaps’. Hierin zit onder andere de Noorse inzending Aquarium (Akvarium) van Bård Røssevold. De film handelt over een doofstom meisje dat vlucht in haar eenzame kunstenaarsbestaan. Op een dag vindt zij echter een bewusteloze jongen achter haar huis, die ze mee naar binnen neemt om te verzorgen. Naarmate de film vordert ontwikkelt zij gevoelens voor hem. In hoeverre staat haar handicap haar hierbij in de weg? Het beste aspect van de film is het gegeven dat je als kijker ook doof bent. Het geluid in de film bestaat volledig uit vaag aanwezig achtergrondgeruis. Het maakt dat je je als kijker begrijpt hoe het moet zijn om door een handicap moeilijk contact te kunnen leggen.

Experimenteel
Om te zien hoe divers Go Short is, kun je ook kiezen voor ‘The Labo’, het experimentele programma van het festival. Om kwart over drie start in dit kader een blok filmpjes met het thema ‘Into the Deep’. Hierin bijvoorbeeld Splitting the Atom, een abstracte animatie van Edouard Salier op de klanken van Massive Attack. De beelden van een voortdurend evoluerende wereld zouden prima als videoclip voor de duistere muziek kunnen fungeren. /Sjoerd Huismans

Klik hier voor het complete programma