In deze onregelmatig verschijnende rubriek deelt Vox-redacteur Ken Lambeets zijn observaties.

Natte sneeuw, verse sneeuw, plaksneeuw, knisperende sneeuw, harde sneeuw, gladde sneeuw, gele sneeuw (hondenpis), ijsberg.

Door de winterprik is de fiets op stal gebleven. Pas na enkele dagen achter elkaar naar de campus wandelen, hiken, lopen, schuifelen, merk je de variatie aan winterse neerslag.

En aan burgerplicht: slechts een handvol stoepen is sneeuwvrij gemaakt voor de vroege wandelaar. Al rest de vraag of er tegen dit winters inferno op te vegen valt.

Dat enkele centimeters sneeuw de ochtendspits, de spoorwegen, de luchthaven, kortom het hele land, in hun greep houden, blijft me verbazen. Gidsland? Graag, maar niet in de winter.

Of zoals een teleurgestelde Britse toerist het vanop Schiphol stelde in het NOS-journaal: ‘We dachten dat landen als Nederland konden omgaan met sneeuw.’

Mooi is het wel. De kinderen die zondagochtend sleeden in de Leemkuil deden met wat verbeelding denken aan schilderijen van Pieter Bruegel en Hendrick Avercamp. En de vele sneeuwpoppen in Park Brakkenstein aan een winters terracottaleger.

Enkele dappere studenten zijn vermoedelijk onderweg naar een tentamen

Aan de St. Annastraat bekruipt me altijd een gevoel van vrijheid: van hier rijden auto’s naar Malden, Venlo, Roermond en de heuvels van Maastricht, Zuid-Limburg, Luik en de Ardennen. Maar voor wintersport hoef je vandaag niet zover te reizen.

De campus licht op door de sneeuw, die de stilte van januari nog sterker maakt. Enkele studenten zijn vermoedelijk onderweg naar een tentamen. Sneeuw of geen sneeuw: die gaan op woensdagochtend nog gewoon door.

Het zebrapad aan de Erasmusrotonde is spekglad, een stuntelige val kan maar net voorkomen worden. De autochauffeur die het tafereel gadeslaat, kan een glimlach niet onderdrukken. En dan is eindelijk het Elinor Ostromgebouw bereikt, de drukste woensdagochtendspits in jaren overwonnen.

Later op de ochtend fietsen enkele dappere studenten tegen de stormwind die verse sneeuwkorrels met grote kracht naar beneden drukt. Harde en gladde sneeuw wordt opnieuw verse sneeuw, tentamens worden alsnog afgelast. Het winters inferno is nog niet voorbij.