Zomerinterview (slot): dj Timon van Merriënboer

02-09-2017, 08:01

Timon in Chile.

Dj Rebourne, ofwel Timon van Merriënboer (23), vliegt naar festivals in Amerika, Australië en Chili. Daar draait hij hardstyle voor duizenden fans. En dat terwijl hij deze zomer pas afstudeerde. En, o ja: maakt hij muziek met Arjen Lubach.

Hij heeft geen eigen auto, woont met drie vrienden in een studentenhuis en kan gewoon naar de supermarkt zonder herkend te worden. Maar als hij op een festival in Chili draait, wordt hardstyle-dj Timon van Merriënboer, alias Rebourne, bij zijn hotel opgewacht door fans die een handtekening en een selfie met hem willen. De 23-jarige dj, die afgelopen zomer zijn bacelor sociale geografie, planologie en milieu afrondde werkte samen met D-Block & S-te-Fan en Arjen Lubach. We spreken de rustige Molenhoeker op het bescheiden dakterrasje dat grenst aan zijn studentenkamer turned thuisstudio.

Een normale student werkt in het weekend bij Albert Heijn. Jij vloog naar festivals in Los Angeles, Australië en Chili. Kan je zo’n tripje beschrijven?
‘In april was ik in Chili, dat was echt een hoogtepunt. Ik vloog via Buenos Aires naar Santiago, kwam aan in het hotel en werd een uur later al opgehaald om te draaien. Ik had twintig uur niet geslapen en ik had nog geen bed gezien omdat mijn kamer nog niet klaar was. Eenmaal op het festival aangekomen, hoorde ik een arena met vijftienduizend mensen juichen toen mijn intro begon te spelen. Ineens voelde ik alleen maar energie. Iedereen ging ziek hard los, dat was echt het vetste publiek dat ik ooit heb meegemaakt.’

Je studeerde Sociale geografie, planologie en milieu. Krijg je op zo’n tripje naar Chili de kans om het land te verkennen?
‘Ik probeer het altijd zo veel mogelijk te doen, maar het is lastig. Dit festival was overdag, dus die hele zaterdag heb ik niets gezien. Zondag stapte ik met drie andere Nederlandse jongens in een taxi om langs alle hotspots te gaan. Maar het échte Chili, de armere gedeeltes, zie ik alleen op de weg tussen het vliegveld en mijn hotel.’

Je krijgt dus de volledige VIP-behandeling?
‘In Chili wel. Dat was heel extreem. We sliepen in het beste hotel van Santiago. Mijn kamer was superchill, hoewel het penthouse waarschijnlijk voor dj Hardwell was. Backstage op het festival stonden overal flessen drank en er was een enorme tafel met eten. En dan heeft elke artiest dan ook nog zijn eigen rider (lijst met eisen van artiest bij een optreden, red.). Bij mij staan daar vooral technische dingen op, naast blikjes Red Bull en een sixpack Heineken.’

Chili had het vetste publiek dat je ooit hebt meegemaakt, zeg je. Hoe is dat anders dan in Nederland?
‘Voor mijn gevoel waren het heel veel jonge mensen. Wat mij ook opviel, was dat het publiek voor elk genre hetzelfde was. Op het festival stond vrijdagmiddag trance geprogrammeerd, ’s avonds techno. Op zaterdag was er hardstyle en op zondag house. In Nederland, met al die subculturen, is het ondenkbaar dat daar dezelfde mensen op af komen. In Chili ging iedereen ook even hard los. Zelfs bij techno – waarop iedereen hier hetzelfde pasje doet – waren alle Chilenen aan het springen.’

Hoe kan dat, denk je?
‘In Nederland zijn we eraan gewend elk weekend wel een festival te hebben. Dan ga je minder hard los. Zelf vind ik het ook prima om chill met een biertje in het gras te staan. In Chili hebben ze elk half jaar één zo’n groot feest. Iedereen kijkt daarnaar uit, denk ik, en het dak moet er dan ook echt af.’

Wat als je de maandag na zo’n reis een tentamen had? Studeerde je in het vliegtuig?
Dat probeer ik te vermijden. Maar ik heb wel eens een vak niet gehaald omdat ik twee weken in Australië zat, en daardoor heel veel verplichte presentaties miste. Van tevoren probeerde ik iets met die docent te regelen. Tevergeefs. Een andere keer moest ik een herkansing maken na een optreden in Canada. Ik ging toen rechtstreeks van het vliegveld naar de campus. Tijdens het tentamen viel ik steeds half in slaap. Gelukkig had ik drie uur de tijd.’

 De universiteit heeft speciale examenregelingen voor topsporters. Bestaat er iets dergelijk voor top-dj’s?
‘Helaas niet. Ik heb er met mijn studiebegeleidster en met de decaan over gesproken. Die laatste zei dat er misschien wel iets geregeld kon worden met muziek, maar dat ging eigenlijk meer over studenten die ook conservatorium doen. Ik kreeg niet echt de indruk dat ze dancemuziek maken als topsport zien.’

Foto: Gerard Verschooten

 Heb je er nooit aan gedacht om te stoppen met je studie en fulltime dj te worden?
‘Eén moment heb ik serieus getwijfeld. Dat was aan het begin van mijn tweede jaar, toen ik een vak niet had gehaald en nog een herkansing moest doen. Ik neem gewoon het risico, dacht ik, en kijk wel hoe het uitpakt. Maar mijn ouders raadden me aan om eerst mijn bachelordiploma te halen. Drie weken geleden is me dat gelukt, met een jaartje vertraging. Een hele opluchting!’

Zie je jezelf ook een master doen? Of blijf je draaien tot je vijftigste?
‘Komend jaar begin ik in ieder geval niet aan een master. Daarna zie ik wel weer. In clubs zal je me op mijn vijftigste niet vinden. Wel lijkt het me tof om in de muziekindustrie te blijven. Zoals voetballers op een gegeven moment trainer worden, beginnen veel dj’s een eigen label of concept.’

Met zeventien jaar was je de jongste artiest ooit bij platenlabel Fusion. Hoe voelde dat?
‘Heel tof. Tot die tijd zat ik maar wat te klooien op mijn kamer, en plots bleek dat ik echt iets met muziek kon doen. Het grappige was dat ik ook opeens als dj werd geboekt, terwijl ik nog nooit had gedraaid. Thuis gebruikte ik Virtual DJ (gebruiksvriendelijke dj-software, red.), dus ik kende het principe wel. Maar de dj-apparatuur raakte ik voor het eerst aan tijdens een echte show met publiek.’

Een jaar later begon je met studeren. Voelde je je anders dan andere studenten?
‘Niet echt. Ik deed gewoon mee met de introductieweek en ging naar borrels van mijn studievereniging. Wel zaten mijn studiegenoten vaak brak in college. Dat gebeurde mij niet. Ik was bezig met muziek maken en had het idee dat hoe meer tijd ik daarin stak, hoe meer ik ervoor zou terugkrijgen.’

 Dat is gelukt. Je nummer Louder met D-Block & S-te-Fan is meer dan 2,7 miljoen keer gestreamd op Spotify.
‘Die samenwerking was heel vet! Ik had ze een opzetje voor een nummer gestuurd, gewoon om te vragen wat ze ervan vonden. Zij gaven me advies, ik stelde vervolgens voor om het samen af te maken. Zij hebben dat nummer tien keer zo vet gemaakt. Ik realiseerde me dat ik vijf jaar geleden nooit had verwacht dat ik zo’n track zou maken. En dan is-ie er ineens.’

Bij hardstyle denk je snel aan harde rammuziek. Verschilt jouw muziek van die van andere artiesten?
‘Mijn tracks zijn wel wat melodieuzer dan normale hardstyle. Dit klinkt heel cliché, maar ik vind het vet als er een verhaal in de muziek zit. Ik zou minder snel van die rammuziek maken. Op festivals maken mijn vrienden daar wel grapjes over. Dan staan we bij zo’n raw hardstyle-artiest, en noemen ze mijn nummers watjesmuziek.’

Binnenkort duik je voor de tweede keer met The Galaxy – de dj-act van Arjen Lubach – de studio in. Is dat voor jou nog spannend?
Spannend is niet het goede woord. Ik vind het vooral heel grappig, omdat ik Arjen Lubach als persoon heel tof vind, vanwege zijn televisieprogramma Zondag met Lubach. Zijn muziek (trap, een mix van hip-hop, dubstep en hiphop, red.) vond ik al vet voordat ik wist wie erachter zat. Maar in de studio zijn we gewoon twee jongens die een Macbook doorgeven. In vergelijking met de muziek die eruit voortkomt, gaat zo’n samenwerking heel rustig.’

Ben je nu rijk?
‘Mijn uurloon ligt tijdens een optreden natuurlijk veel hoger dan dat van studenten die bij de Appie werken. Maar je moet niet vergeten dat ik het grootste deel van de tijd muziek aan het maken ben. Daar krijg ik niet direct voor betaald. Daarnaast heb ik ook gewoon nog een studieschuld. Écht rijk ben ik dus niet.’

Heb je nog een stichtelijke boodschap voor ‘normale’ studenten?
‘Ik kan wel zeggen dat je risico’s moet nemen en je dromen moet volgen – dat soort dingen – maar ik het zelf ook op safe gespeeld door eerst mijn diploma te halen. Dj Martin Garrix stopte met de middelbare school om te gaan draaien en dat is goed uitgepakt. Maar ik ken ook veel jongens die stoppen met hun studie, twee jaar muziek maken en daarna opnieuw beginnen met studeren. Het is belangrijk dat je goed nadenkt en kijkt hoe je het aanpakt. Wat je ook doet.’

Dit interview verscheen eerder in ons zomernummer, dat je hier online leest

Geef een reactie