Appels in India (slot): boomknuffelen

03 jan 2014

Daan Appels (25) is in India. Als bijna afgestudeerd communicatiewetenschapper ziet hij een toekomst in de journalistiek. Hij reist naar Auroville, een internationale gemeenschap van idealisten (lees: hippies), om er verhalen op te tekenen. Voor Vox houdt hij een blog bij.

Foto: Pierre
Foto: Pierre

Op een oude fiets moet je het leren. Mijn moeder is jonger dan zij, maar wat geeft het. Gewillig laat ze zich betasten door mij en tien anderen. Schoonheid heb je nooit alleen. Ik ben jaloers, maar wil niet direct achter iedere boom een vijand zoeken. Ze is het middelpunt van mijn eerste orgie.

Even wat biologie. De prachtige boom op de foto’s is de Banyan Tree in Auroville. De wortels hangen aan de takken. Op het moment dat ze de grond raken, gaan ze vanzelf op zoek naar water in de grond en zo wordt het een stam, waardoor het lijkt of het meerdere bomen zijn. Het is er slechts een, met een diameter van ongeveer dertig meter. Tot zover Midas Dekkers.

Liefde delen met bomen blijkt niet hip. Meer iets voor de oudere generatie. De enige leeftijdsgenoot die naast me staat is Pierre, een in Pune studerende Fransman. De rest is ouder dan veertig. Pierre staat hier noodgedwongen als fotograaf. Een Indische student met telelenscamera zou met me meereizen, maar hij is een Indische student en zegde dus op het laatste moment af. Dus reisde Pierre dertig uur, van kust naar kust. Kosten: achttien euro. Hij is op mijn aandringen verantwoordelijk voor de foto’s die u het gevoel geven dat heel Auroville dagelijks met gespreide armen om een boom heen staat. Er zijn inwoners die er alleen langs fietsen.

Ralph Lauren
Ik hoopte hier exotische studenten aan te treffen, met wat alternatief natuurkundige kennis. Het lijkt te veel op thuis. Jongeren dragen gewoon Ralph Lauren en het voornaamste verkeer tussen de jonge mens en natuur is dat tussen twee longen en wat weed. Een enkeling stuurt positieve trillingen richting het avondeten, maar ook die enkelingen zijn op de vingers van een hand te tellen. Niemand die ons dus even wegwijs maakt. Op andere bomenknuffelaars heeft het een heilzaam effect, die staan met een glimlach om de mond ter grootte van een buitenste jaarring. Mijn grootste vijand is de omgeving. Schakel het schaamtegevoel maar eens uit als je met een bloedserieus gezicht je lichaam tegen een stuk hout drukt.

Maar de aanhouder wint. Als prinses Irene dit kan, kan ik het ook. Ik pleit hier niet voor een appelboom. Flauwe woordgrap. Bij terugkomst een petitie van mijn hand voor een Banyan Tree op de Nijmeegse campus.

Leuk dat je Vox leest! Wil je op de hoogte blijven van al het universiteitsnieuws?

Bedankt voor het toevoegen van de vox-app!

0 reacties

  1. AV Volunteer schreef op 3 januari 2014 om 16:26

    This is called Awereness through the body. Niet boomknuffelen. Jij komt naar AV met een eigen perceptie en ik durf te zweren dat je je niet verdiept hebt in de filisofie van Sri Aurobindo en ”The Mother” wat AV probeert te realiseren. Waardeloze, nutteloze journalistiek wat een verknipt beeld geeft. Dit is geen aanval maar opbouwende kritiek. Hier een maand doorbrengen en dit soort stukken schrijven ipv je te verdiepen in wat en waarom deze mensen hier daadwerkelijk doen… weet niet wat ik ervan moet zeggen.. Dit had je vanaf huis ook kunnen schrijven.. zonde dus. Step your game up!

  2. Kiwi schreef op 3 januari 2014 om 16:49

    Nou, nou, een beetje aardiger mag ook wel. Dit is hoe híj het ervaart en dat vind ik leuker om te lezen dan een diepgaand paper over de geschiedenis van deze specifieke “hippie-stam” (als ik dat zou willen weten kon ik dat namelijk ook wel op wikipedia opzoeken). Bovendien denk ik dat hij zich wel degelijk verdiept heeft in het gebied want je gaat niet ergens vier weken heen zonder te weten wat voor mensen er leven. En dit verhaal past gewoon bij wat mensen van Vox willen lezen.
    Ik heb je blogs met plezier gelezen Daan! Bedankt!

    • AV Volunteer schreef op 3 januari 2014 om 17:47

      Dat bedoel ik met verknipt-”Hippie Stam”- maar goed, als jij het niet erg vind om onzin te lezen over interresante plaatsen is dat jou keus.

  3. Ribhu schreef op 4 januari 2014 om 21:18

    Terrible article and not even worth the energy needed to power the server to host this website. If this is what you’ve learnt in school Daan – I’m sorry but your parents/the Dutch government have wasted money trying to educate you.

    • Cees Appels schreef op 5 januari 2014 om 17:56

      Dear Ribhu, I think it’s a virtue to be able to have an own opinion as Daan has. Don’t take it to personal, I would say. And no I don’t think that investing in my sons education / future was a waste of money, on the contrary! I would do it again! Yours sincerely. Cees Appels (Daan’s father)

  4. robben schreef op 5 januari 2014 om 06:20

  5. Nono93 schreef op 11 januari 2014 om 20:33

    Ik vind dit artikel ontzettend leuk geschreven (op de woordgrap na ;)) en vind het kinderachtig hoe onderstaande reacties zijn geschreven. Het is zo makkelijk om iemand zo af te zeiken terwijl ik durf te wedden dat de meeste mensen die hierop reageren nog nooit iets anders dan de Radboud campus hebben gezien en enkel schrijven om hun facebook status te updaten. Ik kan niet wachten om meer van je te verhalen te horen, Daan.
    PS. AV Volunteer: spellen is ook een kunst.

Geef een reactie

Vox Magazine

Het onafhankelijke magazine van de Radboud Universiteit

lees de laatste Vox online!

Vox Update

Een directe, dagelijkse of wekelijkse update met onze artikelen in je mailbox!

Wekelijks
Nederlands
Verzonden!