Nijmeegse rouwonderzoeker Judith Peters (31) overleden

17 jun 2022

Communicatiewetenschapper en schrijver Judith Peters (31) is overleden. Om haar onderzoek naar rouwverwerking voort te zetten, heeft de Radboud Universiteit een fonds opgericht.

Veel mensen zullen herkennen wat Judith Peters op een dag in 2016 overkwam. Op de sterfdag van haar vader bezocht ze zijn graf in Berg en Dal, en ineens brak daar een straaltje zonlicht door het gesloten wolkendek die vervolgens over de steen met zijn naam gleed. Normaal gesproken niet gevoelig voor dit soort gebeurtenissen dacht ze toch: dit is papa.

Symbolische onsterfelijkheid wordt het genoemd, het idee dat er een blijvende band is tussen overledene en nabestaande. Judith Peters was erdoor gefascineerd, en deed in haar rol als wetenschapper bij de Radboud Universiteit in Nijmegen onderzoek naar onze veranderende kijk op rouw. De dood beëindigt het leven, zei ze, maar niet de relatie.

Judith Peters. Foto: Dick van Aalst

Zelf was Judith Peters al langere tijd ziek. Ze leed aan de zeldzame aandoening Neurofibromatose type 2 (NF2) en had baarmoederhalskanker. Vrijdag overleed ze. Het afscheid, zaterdag, zal plaatsvinden in besloten kring.

Voor haar onderzoek zocht Judith Peters verhalen van mensen die een dierbare verloren maar die de band met die persoon op een of andere manier behielden. Door haar ziekte kon ze haar proefschrift niet voltooien, de verhalen die ze had, werden gebundeld in het boek Ze kwamen nog één keer terug. Op de dag dat ze zelf slecht nieuws over haar eigen gezondheid te verwerken kreeg, ging het naar de drukker.

Zelf ging Peters op een nuchtere manier om met de dood. Soms zag ze de twijfel in de ogen bij vriendinnen, als ze weer over haar vader begon. Was dit wel helemaal gezond? Had Judith soms een trauma? Was ze er niet wat veel mee bezig? ,,Maar ik zie het niet als iets verdrietigs, hij is gewoon nog steeds mijn vader. Ik vind het juist heel fijn om hem te benoemen.”

Soms dachten mensen om haar heen dat zij het antwoord had, hoe je om moet gaan met bepaalde situaties in geval van rouw. ,,Maar ik heb de juiste woorden ook niet.” Het beste, denkt ze, is dat we vooral meer met elkaar in gesprek gaan. ,,Hoe spannend dat ook is.”

Want het enige dat écht zou kunnen helpen bij verlies, zei ze, is dat degene die je mist, daadwerkelijk terugkomt. ,,Maar dat kan niet.’’

Dit artikel van Frank Houtappels verscheen eerder in De Gelderlander.

Leuk dat je Vox leest! Wil je op de hoogte blijven van al het universiteitsnieuws?

Bedankt voor het toevoegen van de vox-app!

Geef een reactie

Vox Magazine

Het onafhankelijke magazine van de Radboud Universiteit

lees de laatste Vox online!

Vox Update

Een directe, dagelijkse of wekelijkse update met onze artikelen in je mailbox!

Wekelijks
Nederlands
Verzonden!