Wees solidair met de studentenprotesten in Iran. Die oproep deden enkele actievoerders vandaag op het terrein van de Radboud Universiteit. Ze hopen andere campusbezoekers te overtuigen in actie te komen, nu protesten tegen het regime met veel geweld worden onderdrukt. ‘Iedereen zou in vrijheid zijn mening moeten kunnen geven, wat die ook is.’

‘Mensen in Iran hebben al jaren te kampen met inflatie, armoede, corruptie en onderdrukking door het regime’, zegt Radboudonderzoeker Samaneh Khademi. Ze houdt een toespraak voor zo’n twintig demonstranten. Zij hebben zich in de hal van het Erasmusgebouw verzameld om aandacht te vragen voor de situatie in Iran. Op de achtergrond zijn posters opgeplakt met daarop de beeltenissen van overleden en ter dood veroordeelde Iraanse demonstranten.

‘In december gingen mensen de straat op om te protesteren tegen het regime’, gaat Khademi verder. ‘Maar dat zette meteen shotguns en traangas in, en zorgde voor een complete black out. Er was geen internet en communicatie met de buitenwereld was schaars. En no news betekent in dit geval bad news.’

Duizenden doden

De protesten werden met harde hand  neergeslagen door het regime van ayatollah Ali Khamenei. Afgelopen weekend waren er opnieuw verschillende studentenprotesten in het land – en ook nu kregen zij met geweld te maken vanuit het regime.

‘Ik sta hier om Iraniërs een stem te geven: als zij zelf de straat op gaan zorgt het regime er voor dat ze niet gehoord kunnen worden’

Hoeveel mensen gedood en gewond zijn geraakt is onbekend. Volgens (inmiddels achterhaalde) cijfers van mensenrechtenorganisatie HRNA is het dodental sinds het begin van de opstand opgelopen tot meer dan zevenduizend. Andere bronnen spreken zelfs over dertigduizend doden. Ook zijn er tienduizenden – al dan niet honderdduizenden – gewonden.

Misdaden en bloedvergieten

Bij de eerdere protesten gaven enkele medewerkers en studenten van de Radboud Universiteit aan zich grote zorgen te maken over de situatie in hun thuisland. Zij vreesden voor de veiligheid van hun familie en vrienden. ‘Van mensen in Iran hoor ik dat ze, ondanks de immense repressie, de hoop niet hebben verloren’, vertelde Khademi destijds. ‘Ze geloven dat dit het einde kan zijn van de Islamitische Republiek. In de hoofden van veel Iraniërs is het regime al ingestort.’

Die zorgen blijven onverminderd groot. Dat is de reden waarom de in Iran geboren Ali Jawidan naar het protest is gekomen, vertelt hij, ondanks dat hij geen band heeft met de universiteit. ‘Ik sta hier om Iraniërs een stem te geven. Mensen in Iran kunnen dat niet: als zij de straat op gaan zorgt het regime er voor dat ze niet gehoord kunnen worden. Door het plegen van misdaden en door bloedvergieten.’

Zelf heeft hij als student in Iran gemerkt dat het geven van je mening voor problemen kan leiden. Kritiek op de overheid zorgde ervoor dat hij moest onderduiken. Hij werd uiteindelijk gepakt en zat een gevangen in de beruchte Evin-gevangenis, waar veel politieke tegenstanders van de Iraanse overheid terecht komen. Ook nadat hij vrij kwam hield de geheime dienst hem nog strak in de gaten. Uiteindelijk besloot hij het land te ontvluchten.

‘Weg met de dicator’

De groep is inmiddels naar het Eramusplein gelopen met de foto’s van de overleden demonstranten, die ze zo hoog mogelijk in de lucht houden. Het tijdstip, vrijdagmiddag, is wellicht niet heel secuur gekozen: de campus is angstvallig leeg. De strijdvaardigheid is er bij de actievoerders niet minder om. ‘Freedom in Iran’ en ‘democratie voor Iran’ klinkt het. En ook ‘Khamenei is een dictator. Weg met de dictator’.

Hier, op de Nijmeegse campus, zet Jawidan zijn strijd tegen de Islamitische Republiek voort. ‘In Nederland mag je vrij je mening geven, omdat mensenrechten gerespecteerd worden. In Iran kan dat niet. Ik vind het onderdeel van het beschermen van mensenrechten, dat je andere landen waar dat niet zo is helpt. Iedereen zou in vrijheid zijn mening moeten kunnen geven, wat die ook is.’