Vox-fotograaf Johannes Fiebig loopt dit jaar voor het eerst de Vierdaagse. Op deze site houdt hij een beelddagboek bij. Dag 1 begon voortvarend, maar een moment van onoplettendheid kan wel eens roet in het eten gooien voor de komende dagen.
De dijk bij Nijmegen-Noord in de vroege ochtend.
Voor iedere dag wil ik een foto maken waarop ik een sprongetje maak. Foto: Siri Joustra
Op de dijk nabij Oosterhout moet de sfeer nog wat op gang komen. De meeste wandelaars zijn nog niet helemaal wakker. Desondanks gaan de eerste kilometers voortvarend.
In Oosterhout ontwaakt het wandellegioen: langs de kant zit de sfeer er goed in en mede dankzij deze jonge DJ's komt ook de energie bij de lopers los.
Blauwe Dinsdag in Elst. Volop vermaak langs de kant.
Er zijn overal genoeg high fives te scoren, zoals Siri hier doet
Ruim 15 kilometer gehad, we verlaten Elst.
Deze foto lijkt een veelbepalend moment te zijn voor mij deze dag. Tijdens het maken van de foto struikel ik over een stoeprandje. Ik ga goed door mijn enkel heen en kom ten val - ook de camera loopt de nodige beschadigingen op. Gelukkig is de lens nog heel. Na een korte pauze lijk ik weer verder te kunnen.
Gestaag stappen we door. Als de wandelaars voor de 40 kilometer afsplitsen wordt het lopen wat saai. Vooral omdat veel stukken over de dijk of door weilanden gaan. Maar met een muziekje aan slepen we ons er doorheen.
Een klein shotje om fris en fruitig te blijven.
De support langs de kant blijft onverminderd hoog.
Langs de kant zijn overigens niet alleen enthousiaste mensen te vinden.
Pauze bij kilometer 35. Ondanks dat ik het eigenlijk niet wil toegeven, begint de enkel wel echt pijn te doen. Het zal toch niet... We houden de moed erin: op naar de Wedren! Foto: Siri Joustra
Hoog bezoek langs de kant.
Opstopping in de tunnel bij Lent. We staan enkele minuten zelfs helemaal stil. Vreselijk voor het moraal: het is nog slechts zo'n drie kilometer tot de finishlocatie. Ik wil het liefst zo snel mogelijk klaar zijn. Uiteindelijk kom ik rond 15.45 uur binnen. Maar helaas overheersen vooral de zorgen: mijn enkel is dik en pijnlijk. Gaat dat wel goed komen morgen... Snel naar huis, een ice pack erop en vroeg naar bed!
