Een gemeenschap waar neurodivergente en gehandicapte studenten helemaal zichzelf mogen zijn. Die ontbrak nog aan de Radboud Universiteit, vond Juliana Waloschek. Daarom richtte ze twee jaar geleden de online Sunflower WhatsApp Community op. De teller staat nu op ruim 350 leden.

Ongeveer één op de vijf mensen is neurodivers. Dit uit zich in bijvoorbeeld ADHD, dyslexie of autisme.

Studeren met een neurodivers brein kan uitdagend zijn, ervaren Arwen Smink en Hanne Brouwer, leden van de Sunflower Community (allebei 23 jaar en met autisme). ‘We vragen niet om je diagnose voordat je de community ingaat’, grapt Smink. ‘Iedereen is welkom.’

‘We vragen niet om je diagnose voordat je de community ingaat’

De naam ‘Sunflower’ is afgeleid van de zonnebloem, die symbool staat voor het hebben van een onzichtbare beperking. Als internationale student met een beperking miste oprichtster Juliana Waloschek een plek waar ze aansluiting kon vinden bij gelijkgestemden. Daarom creëerde zij een online community waarin alle neurodiverse en gehandicapte studenten van de Radboud Universiteit én de HAN elkaar kunnen vinden en steunen.

De online community bestaat op WhatsApp uit een algemene chat, waar ruim 350 leden in zitten. Daarnaast zijn er allerlei subgroepen, zoals de studiegroep en de queergroep. De studenten die ook fysiek willen afspreken, organiseren activiteiten waar alle leden die willen aan mogen deelnemen.

Neurodiverse vrienden

Omdat neurodiversiteit niet altijd zichtbaar is voor de buitenwereld, kunnen neurodiverse studenten tegen uitdagingen aanlopen die voor anderen soms moeilijk te begrijpen zijn.

Dat kan bijvoorbeeld zijn op sociaal vlak, vertelt Brouwer. Hen probeerde in het verleden aansluiting te vinden bij studieverenigingen, maar dit lukte vaak niet: ‘Daar vindt het contact meestal plaats tijdens activiteiten. Aangezien ik te weinig energie en tijd heb om regelmatig op te komen dagen, mis je al gauw veel.’

Bij de Sunflower Community ervaart die geen druk om overal bij te moeten zijn: ‘Het contact is super laagdrempelig: je kunt iemand gewoon een berichtje sturen zonder dat je van de bank af hoeft te komen. Ik heb hierdoor nooit het gevoel dat ik iets mis.’

Ook voor Smink was het moeilijk om herkenning te vinden bij medestudenten. Dit kwam mede door een late autismediagnose: ‘Ik ben er pas tijdens mijn bachelor achter gekomen dat ik autistisch ben. En voordat ik bij de Sunflower Community ging, kende ik weinig andere neurodiverse mensen. Dit voelde soms eenzaam. Het is dus heel fijn om nu vrienden te hebben die mijn ervaring ook delen.’

Studievertraging

Een ander obstakel waar neurodiverse studenten mee te maken krijgen is de studie zelf. ‘Studeren kost mij meer tijd dan de gemiddelde persoon, omdat ik er langer over doe om informatie te verwerken. De druk om mijn BSA binnen een jaar te halen was voor mij heel stressvol’, herinnert Brouwer zich.

Zelf heeft die geluk dat de studiekeuze aansluit bij diens autisme: ‘Wiskunde draait om logica en regels, dus de stof sluit goed aan op mijn manier van denken. Ik ben ook zeker niet de enige met autisme daar.’

‘Groepsprojecten, strikte deadlines en verplichte presentaties kunnen een grote barrière vormen om te gaan studeren’

Andere studies sluiten niet altijd aan bij de behoeften van neurodiverse studenten, hoort Brouwer van vrienden: ‘Onduidelijke instructies, groepsprojecten, strikte deadlines en verplichte presentaties kunnen een grote barrière vormen om te gaan studeren.’

Herkenbaarheid

Bij de Sunflower Community begrijpen medestudenten de uitdagingen van het studentenleven wél. ‘Ik hoef bijvoorbeeld niet uit te leggen dat ik niet alleen maar afspraken moet plannen in mijn agenda, maar dat ik ook rekening moet houden met hoe veel energie deze afspraken kosten’, licht Smink toe.

Brouwer is het hier roerend mee eens: ‘Het is zo fijn om te praten met mensen die zoals ik zijn en die mij niet stiekem achter mijn rug om veroordelen. Ik hoef mijn autisme hier niet te verbergen.’

Samen opbloeien

Maar de community betekent meer dan herkenbaarheid, vindt Smink. ‘Bij ons kun je echt neurogivergent joy ervaren, een geluksmoment waarbij je helemaal jezelf kunt zijn.’

Zo was er afgelopen maand een infodump-avond, een activiteit waarbij iemand tien minuten lang ongeremd mag praten over diens favoriete onderwerp. ‘Ik heb toen verteld over alle musicalrollen die ik ooit heb gehad’, vertelt Smink enthousiast.

‘Als je infodumpt bij neurotypische mensen, dan haken die snel af’, legt Brouwer uit. ‘Ik ben sociaal genoeg om ook over andere onderwerpen te kunnen praten, maar af en toe kunnen infodumpen over je hobby is stiekem heel fijn.’