Na acht jaar, waarvan vier als voorzitter, neemt Rens Thiecke afscheid van de Ondernemingsraad. Thiecke blijft actief bij de universiteit, als hoofd van het Bedrijfsbureau. ‘Beleid máken en daar kritiek op leveren, dat zou een gekke dubbelrol zijn.’

‘Voor mijn afscheid heb ik van de Universitaire Studentenraad een hele leuke sticker gekregen’, vertelt Rens Thiecke, terwijl die naar de werklaptop wijst. Rond het universiteitslogo prijken niet de woorden “in dei nomine feliciter”, maar “Weggepromoveerd aan de Radboud Universiteit”. Thiecke begint te lachen. ‘Ja dat krijg je als je kritisch bent: dan moet je of eruit of ze promoveren je.’

Met ingang van deze maand is Thieckes voorzitterschap van de Ondernemingsraad (OR) afgelopen. Aan het eind van de maand staat die ook de zetel binnen de universitaire vergadering af aan een ander, nog te bepalen, FNV-lid. Per 1 april switcht de afzwaaiend voorzitter officieel van baan: Thiecke gaat aan de slag als hoofd bij het Bedrijfsbureau, onderdeel van Radboud Services.

Medezeggenschapsmoeheid

De beslissing om te stoppen met de ondernemingsraad nam Thiecke zelf. ‘Ik vind het zelf ook niet koosjer om als voorzitter van de medezeggenschap ook secretaris van het overleg van Radboud Services te zijn’, verklaart Thiecke de keuze. ‘Beleid maken en daar dan kritiek op leveren, dat zou een hele rare dubbelrol zijn. Daarbij is het qua uren ook niet te combineren.’

De afgelopen jaren was Thiecke, die bij ILS werkte, gemiddeld zo’n twee dagen per week bezig met de medezeggenschap. ‘Een leuke combinatie, maar ik was toe aan iets anders. Ik merkte dat we alweer over beleidsstukken aan het vergaderen zijn, die ik acht jaar geleden ook al eens heb bekeken.’

Als voorbeeld noemt hen de gedragscode, waar de laatste paar jaar veel over te doen was. ‘Een deel daarvan gaat over het gebruik van de informatievoorzieningen binnen de universiteit, dat heette destijds de Acceptable Use Policy. Of de transitie naar een dierproefvrije campus, daar ben ik ook al vijf jaar mee bezig. Begrijp me niet verkeerd: dingen moeten eens een de zoveel jaar herzien worden. Maar ik begon een medezeggenschapsmoeheid te merken. Dus ik denk dat het dan tijd is voor een frisse wind.’

Actievere rol

Met de jaren hebben leden van de medezeggenschap een veel actievere rol ingenomen, ziet Thiecke. ‘Toen ik begon kwam de Ondernemingsraad alleen samen in de week voor de Universitaire Gezamenlijke Vergadering (het overleg tussen het college van bestuur en de medezeggenschap, red.). En de fractie kwam slechts eens per zes weken bij elkaar. Maar nu vergaderen we iedere week, we werken veel meer vanuit de fracties. Wat vinden wij belangrijk, welke initiatieven hebben wij, we reageren niet meer alleen  op wat het college van bestuur doet.’

‘Een paar jaar terug hadden we ingestemd als er iets niet helemaal oké was (…) nu stemmen we pas in als we zien dat onze punten meegenomen zijn’

Dat de medezeggenschap meer van zich laat horen, bleek ook afgelopen zomer. In een open brief aan het CvB gaven de USR en OR aan dat het vertrouwen ernstig onder druk stond. Het universiteitsbestuur werd een gebrek aan transparantie, zelfreflectie, visie en zorgplicht verweten.

Aanleiding daarvoor was het grootschalige politieoptreden van 7 mei, waarbij een student in diens been gebeten werd. Het college weigerde daar verantwoordelijkheid voor te nemen. Ook de veelbesproken aanstelling van Michiel Kompier als interim-decaan bij de Rechtenfaculteit, buiten de medezeggenschap van de universiteit om, en de manier waarop financiële beslissingen tot stand kwamen, speelden daarin mee.

‘Ik zie wel verandering’, zegt Thiecke meteen. ‘Met de komst van collegevoorzitter Alexandra van Huffelen en vicevoorzitter ad interim Marcel Wintels is in ieder geval de transparantie een stuk beter, voor mijn gevoel. En bij de bezuinigingen worden we als medezeggenschap meer meegenomen, in aparte commissies.’

Toch is er ook nog werk aan de winkel. ‘Kijk naar het negatieve advies op de strategie in december. Een paar jaar terug hadden we ingestemd als er iets niet helemaal oké was, omdat we er vertrouwen in hadden dat onze feedback ook verwerkt werd in het eindresultaat. Maar nu doen we dat niet meer: nu stemmen we pas in als we zien dat onze punten daadwerkelijk meegenomen zijn.’

Spannende tijden

Een concreet hoogtepunt in de medezeggenschapsjaren noemt Thiecke het tegenhouden van ‘Proctoring’ bij tentamens. In de coronatijd wilde de universiteit graag surveillancesoftware inzetten om digitale tentamens te monitoren, het programma had toegang tot de camera en microfoon van studenten en hield bij welke andere programma’s actief zijn op de computer. Maar studenten voelden zich aangetast in hun privacy – en uit onderzoek bleek dat het gebruik ervan tot meer stress zorgde. De medezeggenschap stak er uiteindelijk een stokje voor.

‘Het gevoel dat er iets moet veranderen leeft wel’

Thiecke verwacht dat het spannende tijden blijven voor de universiteit. Het lijkt erop dat het nieuwe kabinet meer wil investeren, maar de studentenaantallen lopen terug. Reorganisaties zijn nog niet geheel uitgesloten. Ook in een nieuwe baan wil Thiecke ervoor waken dat dit soort processen zorgvuldig plaatsvindt. ‘Het lijkt mij heel interessant om nu eens de ‘andere kant’ mee te maken, en om te kijken of ik daar vanuit mijn ervaring dingen kan voortzetten of verbeteren.’

Hoe het verder moet met de medezeggenschap? Bij de laatste verkiezingen was de opkomst nog geen 35 procent. Van de circa 5.500 stemgerechtigden brachten iets meer dan 100 hun stem uit op Thiecke – die daarmee de meeste stemmen haalde van alle kandidaten.

‘Dat blijft lastig’, geeft die meteen toe. ‘Want in hoeverre ben ik dan echt de afgevaardigde van iemand? Aan de andere kant zien we dat het ledenaantal van vakbond (waar Thiecke wel lid van blijft, red.) verdubbeld is de laatste jaren, wellicht mede wegens alle bezuinigingen. Dus het gevoel dat er iets moet veranderen leeft wel.’